Kun je Rife-frequenties horen?

Eerst: wat betekent Hertz precies?

Hertz (Hz) betekent cycli per seconde.

Als iets zich iedere seconde 100 keer herhaalt, is de frequentie 100 Hz.

Hertz geeft echter niet aan wat zich herhaalt.

Alle vier kunnen worden omschreven als 1,000 Hz. Toch zijn het verschillende natuurkundige verschijnselen.

Dit is de basis om te begrijpen waarom een frequentie van een Rife-machine en een online audiotoon niet automatisch gelijkwaardig zijn.

Welke frequenties kunnen mensen horen?

Het vaak genoemde bereik van het menselijk gehoor is ongeveer 20 Hz tot 20,000 Hz (20 kHz) voor jonge mensen met een gezond gehoor.

In de praktijk varieert het gehoor afhankelijk van:

• leeftijd;
• geluidsdrukniveau;
• gezondheid van het gehoor;
• individuele gevoeligheid;
• frequentie;
• de prestaties van luidsprekers of hoofdtelefoons.

Veel volwassenen kunnen frequenties in de buurt van 20 kHz niet meer horen.

Wat is een "Rife-frequentie"?

De term Rife-frequentie kan verschillende dingen betekenen, afhankelijk van het toestel en de historische bron.

De term kan verwijzen naar:

• een laagfrequent getal in een frequentielijst;
• een modulatiefrequentie;
• een frequentiesweep;
• een hoogfrequente draaggolf;
• een zijbandcomponent;
• een puls- of schakeltempo.

Daarom kan de vraag "Kan ik deze Rife-frequentie horen?" misleidend zijn als je niet eerst vaststelt welke rol het getal binnen de signaalarchitectuur speelt.

Lees voor een uitgebreidere uitleg over de herkomst van Rife-frequentiewaarden Rife-frequenties uitgelegd: wat zijn het en waar komen ze vandaan? →

Wat gebeurt er als je een Rife-frequentie als audio afspeelt?

Stel dat een frequentielijst 1,000 Hz bevat.

Je kunt een sinusgolf van 1,000 Hz opwekken, deze naar een versterker sturen en er een luidspreker mee aansturen.

Je hoort een toon van 1 kHz.

Wat je bereikt, is echter voornamelijk een geluidsdrukgolf in de lucht.

Dat is niet hetzelfde fysieke afgiftemechanisme als een elektrisch signaal van 1 kHz over contactelektroden zetten.

Wat gebeurt er in een contact-Rife-machine?

Een contacttoestel volgt een ander signaalpad.

Nergens in deze keten is een luidspreker nodig.

De elektrische golfvorm kan daarom aanwezig zijn terwijl het in de ruimte volledig stil is.

Bekijk voor de volledige signaalarchitectuur Hoe werkt een Rife-machine? Uitleg over frequenties, signalen en afgifte →

Hoe zit het met radiofrequenties en draaggolven in het MHz-bereik?

Veel op Rife geïnspireerde architecturen gebruiken frequenties die veel hoger liggen dan het audiobereik.

Bijvoorbeeld:

3.1 MHz = 3,100,000 Hz.

Dat is meer dan 150 keer zo hoog als 20 kHz.

Je kunt 3.1 MHz niet als akoestische toon horen.

Een elektronische schakeling kan echter zonder problemen een spanningsgolfvorm van 3.1 MHz genereren en meten.

Wat is een draaggolffrequentie?

Een draaggolffrequentie is een hoogfrequent signaal dat als basis voor modulatie wordt gebruikt.

Dit is normale techniek en niet uniek voor Rife-technologie.

Radio-uitzendingen bieden een duidelijk voorbeeld. De audio-informatie die je wilt verzenden, wordt gebruikt om een elektromagnetische draaggolf met een veel hogere frequentie te wijzigen.

In een op Rife geïnspireerd systeem kan een lagerfrequente golfvorm op vergelijkbare wijze een hoogfrequente draaggolf moduleren.

Het resulterende signaal hoeft niet hoorbaar te zijn.

Kun je zijbanden horen?

Soms, maar ook dit hangt af van het signaalmedium en het frequentiebereik.

Als een audiodraaggolf van 10 kHz amplitudegemoduleerd wordt door 1 kHz, kan het resulterende akoestische spectrum componenten rond 9 kHz en 11 kHz bevatten. Afhankelijk van de afspeelapparatuur en je gehoor kunnen die componenten bijdragen aan wat je hoort.

Als een elektrische draaggolf van 3.1 MHz daarentegen wordt gemoduleerd door 10 kHz, liggen de relevante zijbanden ongeveer op:

3.090 MHz en 3.110 MHz.

Dat zijn geen hoorbare tonen.

Het zijn componenten van een hoogfrequent elektrisch of RF-spectrum.

Bekijk voor de historische Rife-context Hoe de Hoyland-zijbandmethode werkt →

Waarom een Rife-frequentie op YouTube niet hetzelfde is als een Rife-machine

Dit is de praktische reden waarom de vraag over audio belangrijk is.

Als een YouTube-video via je hoofdtelefoon een "Rife-frequentie" afspeelt, bestaat de uiteindelijke fysieke prikkel voornamelijk uit:

beweging van de luidspreker → geluidsdruk → oor.

Een contact-Rife-toestel gebruikt daarentegen:

elektronische golfvorm → uitgangstrap → geleidend accessoire → elektrisch pad.

Een plasma- of RF-systeem gebruikt weer een andere architectuur.

Dit zegt niet welke methode een therapeutisch effect heeft. Het maakt alleen duidelijk dat het om verschillende fysieke prikkels gaat.

Hoe zit het met binaurale beats?

Binaurale beats zijn een andere bron van verwarring.

Bij een opname met binaurale beats krijgen het linker- en rechteroor iets verschillende audiotonen aangeboden.

Bijvoorbeeld: linkeroor: 400 Hz, rechteroor: 410 Hz.

Je kunt een ritmisch effect waarnemen dat samenhangt met het verschil van 10 Hz.

Er komt echter niet letterlijk een luidsprekertoon van 10 Hz beide oren binnen zoals bij een normale geluidsgolf van 10 Hz.

Een binaurale beat blijft bovendien een audio-neurosensorisch verschijnsel. Het is niet hetzelfde als een elektrische golfvorm van 10 Hz via elektroden toepassen.

Is ultrageluid hetzelfde als hoogfrequente elektrische uitvoer van een Rife-machine?

Nee.

Ultrageluid is een mechanische trilling boven het normale bereik van het menselijk gehoor.

Een ultrageluidstransducer van 1 MHz wekt fysiek drukgolven op in materiaal of weefsel.

Een elektrisch signaal van 1 MHz uit een generator is een oscillerende spanning of stroom.

De numerieke frequentie kan gelijk zijn, terwijl het type fysieke energie verschilt.

Waarom kun je soms een frequentie voelen die je niet kunt horen?

Elektrische stimulatie en horen verlopen via verschillende fysiologische routes.

Als een elektrisch signaal via de huid wordt toegepast, kan het afhankelijk van de spanning, stroom, frequentie, golfvorm en het elektrodecontact gevoelszenuwen of spieren stimuleren.

Dat kan gewaarwordingen veroorzaken zoals:

• tintelingen;
• pulsaties;
• spiertrekkingen;
• lichte warmte;
• een drukachtig gevoel.

Hiervoor hoeft het elektrische signaal niet in geluid te worden omgezet.

Omgekeerd kun je een harde toon horen zonder dat er rechtstreeks elektrische stroom door je huid loopt.

Produceert een Rife-machine nog steeds een signaal als je niets hoort?

Dat is mogelijk.

Hoorbaarheid is geen betrouwbare test voor elektronische uitvoer.

Je controleert de signaalopwekking op de juiste manier met geschikte meetapparatuur.

Dat is een van de redenen waarom toekomstige technische meetinhoud van Phipower zich op daadwerkelijke signaalmetingen moet richten, in plaats van op subjectieve uitspraken zoals "Ik kan de frequentie voelen."

Kun je de Rephiro Bioharmonizer horen?

De Rephiro Bioharmonizer is ontworpen als een elektronisch frequentietoestel met contactafgifte, niet als audiospeler.

De opgegeven architectuur combineert:

Dat sommige numerieke componenten binnen of dicht bij het gebruikelijke audiobereik liggen, maakt het toestel nog geen luidspreker.

De primaire uitvoer is elektrisch.

Kan een telefoon of laptop Rife-frequenties genereren?

Een telefoon of laptop kan digitale audiogolfvormen genereren.

Het audiosysteem is echter ontworpen om luidsprekers of hoofdtelefoons aan te sturen, niet om de volledige uitvoerarchitectuur van een speciaal frequentietoestel na te bootsen.

Gebruikelijke beperkingen zijn onder meer:

• frequentierespons binnen het audiobereik;
• uitvoer via luidsprekers of hoofdtelefoons in plaats van contactuitvoer;
• beperkte spanning;
• AC-koppeling;
• beperkingen van de bemonsteringsfrequentie;
• geen RF-draaggolf in het MHz-bereik via de normale audioketen;
• geen speciale elektroden of hardware voor plasma-afgifte.

Dit is geen kritiek op digitale audio. Het is eenvoudigweg een ander hulpmiddel.

Waarom digitale audio frequentiebeperkingen heeft

Digitale audio geeft signalen weer met een eindige bemonsteringsfrequentie.

Een veelgebruikte bemonsteringsfrequentie is 44.1 kHz.

In een ideaal bemonsterd systeem vormen frequenties die de helft van de bemonsteringsfrequentie naderen de theoretische bovengrens voor de weergave.

Daarom is normale consumentenaudio ontworpen rond het bereik van het menselijk gehoor en niet rond radiofrequente uitvoer in het MHz-bereik.

Een geluidsbestand kan daarom niet zonder meer worden beschouwd als een getrouwe vervanging voor een RF-draaggolf die via speciaal daarvoor ontworpen hardware miljoenen cycli per seconde doorloopt.

Moet je een online frequentie heel hard zetten?

Nee.

Als je via luidsprekers of een hoofdtelefoon naar audiofrequenties luistert, blijven de normale principes voor veilig luisteren van toepassing.

Een hardere toon is niet automatisch nuttiger en een te hoog geluidsniveau kan je gehoor beschadigen.

Ook een hogere elektrische amplitude op een contacttoestel is geen bewijs van een grotere effectiviteit en kan het ongemak of risico vergroten.

Bewijst het horen of voelen van een frequentie dat deze medisch werkt?

Nee.

Horen toont aan dat een akoestisch signaal je gehoorsysteem bereikt.

Het voelen van elektrische stimulatie toont aan dat er een vorm van elektrische interactie plaatsvindt.

Geen van beide waarnemingen bewijst op zichzelf dat een frequentie een ziekte behandelt.

Dat zijn afzonderlijke wetenschappelijke vragen waarvoor passend bewijs nodig is.

Dit onderscheid is vooral belangrijk in gesprekken over Rife, omdat technisch bestaande begrippen zoals frequentie, modulatie, resonantie en zijbanden soms worden gebruikt ter ondersteuning van biologische claims waarvoor veel meer bewijs nodig is.

Audio, elektrisch en RF: de volledige vergelijking

Zes veelvoorkomende misverstanden over het horen van Rife-frequenties

De conclusie

Kun je dus Rife-frequenties horen?

Soms kun je een numerieke frequentie horen wanneer deze in een akoestische toon wordt omgezet en binnen je gehoorbereik ligt.

Een frequentie in Rife-stijl kan echter ook bestaan als: een elektrische golfvorm → een modulatiefrequentie → een pulstempo → een radiofrequente draaggolf → een zijbandcomponent.

Deze signalen hoeven niet hoorbaar te zijn.

Het belangrijkste principe is daarom eenvoudig:

De frequentieproducten van Phipower zijn wellness- en lifestyleproducten, geen medische hulpmiddelen. Ze zijn niet bedoeld om ziekten te diagnosticeren, voorkomen, behandelen of genezen. Technische beschrijvingen van audio-, elektrische en RF-signalen leggen fysieke verschillen tussen signalen uit en mogen niet worden geïnterpreteerd als bewijs van therapeutische effectiviteit.